Czy Biblia rzeczywiście uczy o globalnym panowaniu Antychrysta?

 
Islamski Antychryst
 
Powtarzającym się tematem starotestamentowych proroctw jest sąd Boży nad narodami otaczającymi Izrael. Wszyscy starotestamentowi prorocy, którzy mówią o ‘Dniu Pana’, mówią również o ukaraniu nienawidzących Izraela sąsiadów. Podczas, gdy większość tych proroctw znalazło częściowe wypełnienie w historii, to jednak ich pełne wypełnienie będzie dopiero miało miejsce w czasie powrotu Mesjasza.

Jednakże obraz, który wyłania się ze starotestamentowych proroctw wydaje się być w sprzeczności z tym, co kościół w większości, przyjmował na przestrzeni wieków. A mianowicie, że władza Antychrysta – a tym samym jego przyszłe imperium – będzie miało uniwersalny, globalny charakter, obejmujący każdy naród na ziemi.

Wiara w to, że panowanie Antychrysta będzie absolutnie globalne i nieograniczone jest wyznawana przez większość chrześcijan.

Jednakże, niezależnie od tego jak bardzo to może wydać się nieprawdopodobne dla wielu, którzy czytają ten artykuł, założenie o absolutnym, globalnym imperium kontrolowanym przez Antychrysta, nie jest do końca oczywiste w świetle biblijnych proroctw. Podczas, gdy w Biblii możemy znaleźć wersety sugerujące uniwersalny charakter imperium Antychrysta, to istnieje również wiele innych wersetów, zgodnie z którymi, wniosek ten jest niemożliwy.

Po przeanalizowaniu szeregu wersetów, zobaczymy, że to, co Biblia rzeczywiście przewiduje to potężne, lecz ograniczone, imperium kontrolowane przez Antychrysta.

 

Imperium Antychrysta będzie, przede wszystkim, koalicją dziesięciu krajów

Odniesienia do tego, że imperium Antychrysta zostanie ustanowione jako koalicja dziesięciu krajów znajdujemy w Biblii kilkakrotnie.

Owych dziesięć krajów widzimy w Daniela 2, gdzie jest mowa o dziesięciu palcach olbrzymiego posagu, reprezentujących ostateczną formę czwartego światowego imperium, które zostanie zniszczone przez Mesjasza, w czasie Jego powrotu.

Kolejną wzmiankę o tym znajdujemy w Daniela 7, gdzie podobnie jak w Daniela 2, jest mowa o sukcesji imperiów, które poprzedzą ustanowienie panowania Mesjasza nad całą ziemią, jednakże tutaj są one symbolicznie przedstawione jako zwierzęta. O ostatnim zwierzęciu jest tam powiedziane, że miało 10 rogów:

(7) Potem spojrzałem i w widzeniu nocnym pojawiło się czwarte zwierzę, straszne i groźne, i nadzwyczaj silne; miało ono potężne żelazne zęby: pożerało i miażdżyło, a co pozostało, deptało swoimi nogami, było ono inne aniżeli wszystkie poprzednie zwierzęta, a miało dziesięć rogów. (Ks. Daniela 7:7)

Anioł wyjaśnia Danielowi, że owych dziesięć rogów reprezentuje „dziesięciu królów”, którzy „powstaną” z tego królestwa (imperium). Przywódcą owych dziesięciu władców będzie Antychryst, określany terminem „jedenastego rogu”:

(24) A dziesięć rogów znaczy, że z tego królestwa powstanie dziesięciu królów, a po nich powstanie inny; ten będzie inny niż poprzedni i obali trzech królów. (25) I będzie mówił zuchwałe słowa przeciwko Najwyższemu, będzie męczył Świętych Najwyższego, będzie zamyślał odmienić czasy i zakon; i będą wydani w jego moc aż do czasu i dwóch czasów i pół czasu. (Ks. Daniela 7:24-25)

Jednakże nie tylko w Księdze Daniela znajdujemy odniesienia do liczby „dziesięć” w kontekście zagadnienia imperium Antychrysta. Również apostoł Jan w Księdze Objawienia mówi o dziesięciu „królestwach”, które utworzą imperium Antychrysta.

 

Oto pozostałe sześć wzmianek liczby „dziesięć” w odniesieniu do imperium Antychrysta:

 
Ks. Daniela 7:19-20:

(19) Wtedy zapragnąłem dowiedzieć się prawdy o czwartym zwierzęciu, które było inne niż wszystkie inne, straszne nad miarę, z żelaznymi zębami i miedzianymi pazurami, pożerało i miażdżyło, a to co pozostało, deptało nogami, (20) i o dziesięciu rogach na jego głowie, i o innym rogu, który wyszedł i przed którym trzy z nich wypadły, o rogu, który miał oczy i usta, które mówiły zuchwale, i który wyglądał na większy niż inne.

 
Ks. Objawienia 13:1:

(1) I widziałem wychodzące z morza zwierzę, które miało dziesięć rogów i siedem głów, a na rogach jego dziesięć diademów, a na głowach jego bluźniercze imiona.

 
Ks. Objawienia 17:3:

(3) I zaniósł mnie w duchu na pustynię. I widziałem kobietę siedzącą na czerwonym jak szkarłat zwierzęciu, pełnym bluźnierczych imion, mającym siedem głów i dziesięć rogów.

 
Ks. Objawienia 17:7:

(7) I rzekł do mnie anioł: Dlaczego zdumiałeś się? Wyjaśnię ci tajemnicę kobiety i zwierzęcia, które ją nosi i ma siedem głów i dziesięć rogów.

 
Ks. Objawienia 17:12:

(12) A dziesięć rogów, które widziałeś, to dziesięciu królów, którzy jeszcze nie objęli królestwa, lecz obejmą władzę jako królowie na jedną godzinę wraz ze zwierzęciem.

 
Ks. Objawienia 17:16:

(16) A dziesięć rogów, które widziałeś, i zwierzę, ci znienawidzą wszetecznicę i spustoszą ją, i ogołocą, i ciało jej jeść będą, i spalą ją w ogniu.

 
Pomimo tego, że imperium Antychrysta powstanie jako koalicja 10 narodów, nie oznacza to, że jedynie do tych narodów będzie ograniczone.

Jak zostanie pokazane w dalszej części tego artykułu, Antychryst powiększy swoje imperium w wyniku militarnej ofensywy.

 

Militarna ekspansja panowania Antychrysta

Biblia wyraźnie wskazuje na militarną ekspansję imperium Antychrysta.

Pomimo tego, że Antychryst podbije wiele narodów, założenie, że cały zamieszkały świat znajdzie się pod jego panowaniem, jest kompletnie błędne.

W Daniela 11 jest powiedziane dwukrotnie o tym, że Antychryst „podbije wiele narodów”. Specyficznie jest tam powiedziane o zajęciu przez Antychrysta Egiptu. Ponadto Antychryst zaatakuje Izrael, nazwany tam „prześliczną ziemią” (Ks. Daniela 11:16).

Z drugiej strony w tym samym rozdziale jest mowa o tym, że Edom, Moab i Amon ujdą z jego rąk, co wskazuje na to, że w jakiś sposób nie zajmie on terytorium współczesnej Jordanii.

(40) A w czasach ostatecznych zetrze się z nim król południa. Lecz król północy uderzy na niego z wozami, jeźdźcami i z wielu okrętami; wtargnie do krajów i zaleje je jak powódź. (41) Wtargnie i do prześlicznej ziemi, a wtedy padną dziesiątki tysięcy; lecz rąk jego ujdą: Edom i Moab, i główna część Amonitów. (42) A gdy wyciągnie swoją rękę po kraje, nawet ziemia egipska nie ocaleje. (Ks. Daniela 11:40-42)

Tylko kilka wersetów dalej czytamy o tym, że w czasie trwania jego militarnej kampanii na południu, dojdą Antychrysta „wieści ze wschodu i północy”, które zaniepokoją go i doprowadzą go do furii. Wszystko wskazuje na to, że owe „wieści” dotyczą militarnej kontrofensywy przeciwko siłą Antychrysta.

(44) Wtem przestraszą go wieści ze wschodu i północy, dlatego wyruszy w wielkiej złości, aby wygubić i wytępić wielu. (45) I rozbije wspaniałe swoje namioty między morzem i prześliczną świętą górą. Wtedy dojdzie do swojego kresu i nikt mu nie pomoże. (Ks. Daniela 11:44-45)

Z tekstu tego wyłania się wniosek, że będą narody, które nie znajdą się w przymierzu czy pod autorytetem Antychrysta.

Aż do samego końca Antychryst będzie w stanie wojny z innymi narodami.

Jest o tym wyraźnie powiedziane w Daniela 9:

(26) A po sześćdziesięciu dwóch tygodniach Pomazaniec będzie zabity i nie będzie go; lud księcia, który wkroczy, zniszczy miasto i świątynię, potem nadejdzie jego koniec w powodzi i aż do końca będzie wojna i postanowione spustoszenie. (Ks. Daniela 9:26)

Fakt występowania wojen w czasie rządów Antychrysta, podważa możliwość jakoby Antychryst mógł posiadać absolutne oraz uniwersalne panowanie nad każdym narodem na ziemi. Najwyraźniej będą istnieć narody, które przeciwstawią się jego zamierzeniom. Wersety te dowodzą, że autorytet Antychrysta będzie ograniczony, aż do samego końca.

Finis Jennings Dake trafnie stwierdza: “Żaden z ludzi nie stanie się ogólnoświatowym dyktatorem zanim Chrystus powróci, aby rządzić … Dlatego też, dawna teoria Antychrysta, który będąc człowiekiem cudownie zaprowadzi światowy pokój i dobrobyt, nie jest biblijna. On jest człowiekiem wojny od momentu, gdy pojawi się, aż do momenty, gdy zostanie zniszczony w czasie Armageddonu.” [1]

Jakkolwiek pomimo tego, że władza Antychrysta będzie ograniczona, z jego militarna siłą trzeba będzie się liczyć. W Księdze Objawienia 13 widzimy ludzi na ziemi z zakłopotaniem pytających o to, czy ktokolwiek jest zdolny przeciwstawić się imperium Antychrysta.

(4) I oddali pokłon smokowi za to, że dał zwierzęciu moc, a także zwierzęciu oddali pokłon, mówiąc: Któż jest podobny do zwierzęcia i któż może z nim walczyć? (Ks. Objawienia 13:4)

 

Hiperbole w Biblii i ich interpretowanie

Zanim przejdziemy do dalszej części naszego tematu, ważne jest to, abyśmy powiedzieli kilka słów na temat występowania hiperboli w Piśmie Świętym.

Zrozumienie hiperboli (wyolbrzymień) i ich użycia w Piśmie Świętym jest niezbędne do tego, aby właściwie interpretować proroctwa biblijne.

Hiperbola jest zwykłym wyolbrzymieniem, zastosowanym w celu podkreślenie czegoś.

W bliskowschodniej kulturze, gdzie narodziła się Biblia, hiperbole stanowią istotną część języka.

A ponieważ Biblia używa idiomów wspólnych dla narodów tego regionu, aby poprawnie zinterpretować mnogość biblijnych fragmentów wymaga to zrozumienia tych kulturowych aspektów interpretacji tekstu.

 

Przykłady hiperboli w Piśmie Świętym

Pomimo występowania w Biblii wersetów wyraźnie wskazujących na to, że przynajmniej niektóre narody na ziemi nie znajdą się pod władzą Antychrysta, niektórzy bibliści podają fragmenty takie jak Daniel 7:23 jako dowód na uniwersalny charakter jego rządów.

(23) I tak rzekł: Czwarte zwierzę oznacza czwarte królestwo na ziemi, które jest inne niż wszystkie królestwa; ono pochłonie całą ziemię, podepcze i zmiażdży ją. (Ks. Daniela 7:23)

Owi bibliści zakładają, że występujące w tym wersecie wyrażenie “cała ziemia” literalnie odnosi się do każdego pojedynczego narodu na planecie.

Jakkolwiek owe wyrażenie „cała ziemia” to aramejskie kol ‘ara `, które właściwie rozumiane odnosi się do wielkiego, lecz ograniczonego terytorium.

Komentując ten werset z Księgi Daniela, Gleason L. Archer Jr., znany tłumacz i ekspert w dziedzinie biblijnych języków, pisze:

„’Cała ziemia’ (kol ‘ara `) nie odnosi się do wszystkich części zamieszkałej ziemi, ale raczej (jak w ogólnym starotestamentowym użyciu) do całego terytorium Bliskiego i Środkowego Wschodu, które w jakikolwiek sposób jest związane z Ziemią Świętą. Słowo ‘ara ` (i jego hebrajski odpowiednik ères) nie musi koniecznie oznaczać kuli ziemskiej w sensie „całego zamieszkałego globu”, ale – zależnie od kontekstu – może oznaczać pojedynczy kraj (ères yiśrā’ēl to „państwo Izrael”) albo większy obszar geograficzny, jak „terytorium” albo „region”. [2]

 

W Daniel 2:39 występuje dokładnie ta samo aramejskie wyrażenie użyte w odniesieniu do greckiego imperium Aleksandra Wielkiego:

(39) ale po tobie powstanie inne królestwo, słabsze niż twoje, a potem trzecie królestwo z miedzi, które opanuje całą ziemię. (Ks. Daniela 2:39)

Oczywiste jest to, że zgodnie z dostępną nam wiedzą historyczną, Aleksander Wielki nigdy nie panował nad całą zamieszkałą planetą. Upieranie się tutaj przy literalnej interpretacji tego wersetu, musi wiązać się z ignorowaniem znaczenia tych słów w ich oryginalnym języku.

Rozważmy następny przykład, tym razem z Ewangelii Łukasza:

(1) I stało się w owe dni, że wyszedł dekret cesarza Augusta, aby spisano cały świat. (Łuk 2:1)

Z tego wersetu dowiadujemy się, że cesarz Oktawian August zamierzał dokonać spisu ludności na całym świecie. Jednakże, jak dobrze wiemy, w rzeczywistości tylko mieszkańcy Cesarstwa Rzymskiego byli objęci tym dekretem.

Niektórzy bibliście powiadają, że wersety jak ten, powinny być rozumiane jako odnoszące się do całego zamieszkałego świata. Jednakże nawet i to znaczenie niczego tutaj nie zmienia. Za czasów panowania Oktawiana Augusta istniały inne cywilizacje, jak na przykład Chińska. Ponadto należy tutaj powiedzieć o Królestwie Partów, z którym Rzym był w nieustannym konflikcie.

Tak, więc widzimy, że podczas gdy Cesarstwo Rzymskie było rozlegle terytorialnie, zajmując znaczącą część świata, w żadnym wypadku nie jesteśmy uprawnieniu do wniosku, że panowało ona nad całym światem, czy nawet wszystkimi zamieszkałymi jego częściami.

Zauważmy, że dla biblijnych autorów nie było sprzeczności w tym, aby mówić o „całej ziemi”, „całym świecie”, „wszystkich narodach”, itp., podczas, gdy na myśli mieli oni jakiś rozległy region czy terytorium.

Z biblijnej perspektywy tego rodzaju frazy najczęściej odnosiły się do Środkowego Wschodu, regionu Morza Śródziemnego oraz Północnej Afryki.

 

Podstawowe zastrzeżenie

Najbardziej znaczące zastrzeżenie odnośnie ograniczonego zakresu władzy Antychrysta jest oparte na Księdze Objawienia 13:7-8.

(7) I dozwolono mu wszcząć walkę ze świętymi i zwyciężać ich; dano mu też władzę nad wszystkimi plemionami i ludami, i językami, i narodami. (8) I oddadzą mu pokłon wszyscy mieszkańcy ziemi, każdy, którego imię nie jest od założenia świata zapisane w księdze żywota Baranka, który został zabity. (Ks. Objawienia 13:7-8)

Fragment ten wydaje się stać w sprzeczności do tego, co powiedzieliśmy do tej pory. Jednakże żaden z fragmentów biblijnych nie może być rozpatrywany w próżni. Jak pokazaliśmy wcześniej obecność wojen, narodów stawiających opór oraz armii, aż do samego końca, dowodzi, że władza Antychrysta nie będzie absolutnie uniwersalna.

Jeżeli rozważymy Daniela 5:18-19, to zauważymy niemal identyczną frazę:

(18) Królu! Bóg Najwyższy dał królestwo, wielkość, chwałę i dostojeństwo twojemu ojcu Nebukadnesarowi. (19) A przed wielkością, której On mu udzielił, wszystkie ludy, plemiona i języki drżały i lękały się go; bo, kogo chciał, zabijał, a kogo chciał, zostawiał przy życiu, kogo chciał, wywyższał, a kogo chciał, poniżał. (Ks. Daniela 5:18-19)

W grecki przekładzie tego wersetu, w Septuagincie, występują dokładnie te same słowa, które są użyte w Księdze Objawienia. (W Danielu występują: laosphulé, i glóssa, podczas gdy w Księga Objawienia zawiera:laonphylēglōssa, i ethnos)

Jeżeli zinterpretujemy wersety z Księgi Daniela bez uwzględnienia użycia hiperboli, będziemy zmuszeni do przyjęcia wnioski, że dosłownie każdy człowiek na ziemi znajdował się pod autorytetem Nebukadnesara, co jest niezgodne z historyczną wiedzą jaką posiadamy o imperium babilońskim.

Również Księga Objawienia 13:7-8 nie mówi o tym, że każdy pojedynczy człowiek na ziemi będzie czcić Antychrysta, ale zamiast tego, jest to prawdą o niezmiernie wielkiej liczbie ludzi z wielu narodów, języków oraz kultur. Specyficznie jest tam powiedziane, że odnosi się to do każdego, „którego imię nie jest od założenia świata zapisane w księdze żywota Baranka”.

Innym ważnym czynnikiem wartym rozważenia jest fraza „dano mu też władzę nad” (w ang. przekł. „authority was given him over”). W greckim języku słowo „nad” (ang. “over”) to „epi”. Poza „nad” słowo to może również oznaczać „w” czy „na”. W takim wypadku fragment ten mógłby równie dobrze zostać przetłumaczony w następujący sposób: „…dano mu też władzę w każdym plemieniu i ludzie, i języku, i narodzie.

Jeżeli islam jest religią używaną przez Antychrysta, co jak wierzymy jest prawdą, oznacza to, że wraz z rozpowszechnianiem się tej religii, Antychryst będzie miał swoich zwolenników na całej ziemi.

Więc, podczas, gdy władza Antychrysta raczej nie będzie rozpościerać się nad każdym państwem i rządem na ziemi, to mimo wszystko, jest możliwe, że będzie on posiadał pewien autorytet w każdym narodzie, włączając w to państwa będące w opozycji do jego rządów.

 

Zgromadzenie wszystkich narodów przeciwko Jerozolimie

Pozostało kilka ważnych wersetów, które pozornie mogą uzasadniać wiarę w to, że władza Antychrysta będzie miała globalny charakter.

Wersety te mówią o tym, że w dniach ostatnich „wszystkie narody” zgromadzą się przeciwko Jerozolimie, pod przywództwem Antychrysta.

(6) Bo oto w owych dniach i w owym czasie, gdy odmienię los Judy i Jeruzalemu, (7) zgromadzę wszystkie narody i sprowadzę je do Doliny Józafata, i tam się z nimi rozprawię z powodu mojego ludu i mojego dziedzictwa, Izraela, ponieważ rozproszyli je między ludy pogańskie i podzielili mój kraj. (Ks. Joela 3:6-7)

(2) I zbiorę wszystkie narody do walki z Jeruzalemem. Miasto będzie zajęte, domy splądrowane, kobiety zhańbione. Połowa miasta pójdzie w niewolę, lecz resztka ludności nie będzie usunięta z miasta. (Ks. Zachariasza 14:2)

Czy te odniesienia do „wszystkich narodów” rzeczywiście mówią o każdym pojedynczym narodzie na ziemi? Odpowiedź jest: nie. W dalszej części tego artykułu zostanie pokazane, że to, o czym te wersety mówią, dotyczy specyficznie narodów, które geograficznie otaczają Izrael.

Staje się to jasne, gdy weźmiemy pod uwagę cały kontekst, w którym, te wersety pojawiają się.

(16) Przychodźcie śpiesznie, wy, wszystkie okoliczne narody! Zbierzcie się! Panie, sprowadź tam swoich bohaterów! (17) Niech poruszą się ludy i przyjdą do Doliny Józafata, bo tam zasiądę, aby sądzić wszystkie okoliczne narody. (Ks. Joela 3:16-17)

(2) Oto Ja uczynię z Jeruzalemu puchar taczania się dla wszystkich ludów wokoło. (…) (6) W owym dniu uczynię z książąt Judy jakby garnek z ogniem wśród drwa i jakby żagiew płonącą w słomie, i będą pożerać z prawej i z lewej strony wszystkie ludy wokoło; lecz Jeruzalem pozostanie nadal na swoim miejscu. (Ks. Zachariasza 12:2, 6)

(2) I zbiorę wszystkie narody do walki z Jeruzalemem. Miasto będzie zajęte, domy splądrowane, kobiety zhańbione. Połowa miasta pójdzie w niewolę, lecz resztka ludności nie będzie usunięta z miasta. (…) (14)Nawet Juda będzie walczył w Jeruzalemie. I zostanie zebrane mienie wszystkich narodów wokoło, złoto i srebro oraz szaty w wielkiej ilości. (…) (16) Wszyscy pozostali ze wszystkich narodów, które wystąpiły zbrojnie przeciwko Jeruzalemowi, będą corocznie pielgrzymowali, aby oddać pokłon królowi, Panu Zastępów, i obchodzić Święto Szałasów. (Ks. Zachariasza 14:2, 14, 16)

Prorok Ezechiel pisze o dniu, kiedy sąsiadujące z Izraelem narodu nie będą pogardzali nim.

(22) I powiedz:Tak mówi Wszechmocny Pan: Oto Ja wystąpię przeciwko tobie, Sydonie; i okażę swoją chwałę pośród ciebie, i poznają, że Ja jestem Pan, gdy dokonam na nim sądów i dowiodę na nim swojej świętości. (…) (24) Lecz dla domu izraelskiego już nie będzie żadnego kłującego ciernia ani raniącego ościenia ze strony wszystkich okolicznych mieszkańców, którzy nim pogardzali. I poznają, że Ja jestem Wszechmocny Pan. (Ks. Ezechiela 28:22, 24)

We wszystkich tych fragmentach występują hebrajskie frazy „goy cabiyb” (okoliczne narody) oraz „am cabiyb” (ludy wokoło).

We wszystkich tych fragmentach mamy do czynienia z użyciem hiperboli, że “wszystkie” narody zgromadzą się przeciwko Jerozolimie. Jednakże szerszy kontekst owych wszystkich tych proroczych wypowiedzi pokazuje nam, że w rzeczywistości jest tam mowa o krajach ‘otaczających’ Izrael, co ogólnie odnosi się do regionu Bliskiego Wschodu.

 

Tylko Jezus będzie posiadał absolutną władzę nad światem

Antychryst będzie pragnął globalnej władzy, jednakże nigdy tego nie osiągnie. Jednakże jest ktoś, komu to się uda. Tą osobą będzie Jezus Chrystus.

Odnośnie Jego uniwersalnych, globalnych rządów Księga Objawienia podaje:

(15) I zatrąbił siódmy anioł; i odezwały się w niebie potężne głosy mówiące: Panowanie [basileia] nad światem [kosmos] przypadło w udziale Panu naszemu i Pomazańcowi jego i królować będzie na wieki wieków. (Ks. Objawienia 11:15)

Nasuwa się w tym miejscu pytanie, dlaczego ten fragment nie powinniśmy interpretować jako hiperbolę?

Poza faktem, że Jezus jest stwórcą wszystkich rzeczy, a Antychryst będzie tylko zdemonizowanym człowiekiem, to, co jest fascynujące to występowanie w tym wersecie greckiego słowa „kosmos”, które oznacza „świat, wszechświat, okręg ziemi”.

Tym samym werset ten wyraźnie mówi o całkowitych, globalnych rządach Jezusa.

Z drugiej strony każdy werset w Księdze Objawienia, który mówi o rządach Antychrysta, zawiera greckie słowa „ge” albo „oikoumene”, które mogą oznaczać albo „cały świat” / „wszystkich mieszkańców ziemi” lub „ziemię” / „specyficzny region”.

Jedyne słowo, które mogłoby usunąć jakiekolwiek wątpliwości odnośnie absolutnej uniwersalności jest „kosmos”, a ono jest zastosowane wyłącznie w odniesieniu do Jezusa.

Podczas, gdy Antychryst będzie pragnął podbić całą ziemię, nie odniesie w tym sukcesu. Po krótkim czasie jego rządów, na które pozwoli Bóg, powróci Mesjasz Jeszua (Jezus Chrystus), aby panować nad ziemią na wieki.

 

Przypisy:

[1] Finis Jennings Dake, Revelation Expounded (Lawrenceville) 303

[2] Gleason L. Archer Jr., The Expositors Bible Commentary, vol. 7, Daniel – Minor Prophets (Grand Rapids: Zondervan, 1985) 93.

 

Podstawę tego opracowania stanowi książka Joela Richardsona „Mideast Beast: The Scriptural Case for an Islamic Antichrist

 

Opracował: Natan P.
 

2 comments for “Czy Biblia rzeczywiście uczy o globalnym panowaniu Antychrysta?

  1. Luty 8, 2016 at 3:42 pm

    Antychryst, to przede wszystkim ktoś, kto postępuje odwrotnie, niż Chrystus. Jego cechy charakteru, oczekiwania, dążenia, sposoby działania itp. są przeciwne do charakteru Jezusa. W ten sposób łatwo go rozpoznać. Poleam artykuł na ten temat: http://www.biblijny.net/wywiad-z-jezusem/kim-jest-anty-jezus.html

  2. Maj 17, 2016 at 10:52 am

    Pan Joel Richardson reprezentuje nurt ludzi propagujących tzw.mesjanizm polityczny i jego interpretacje proroctw biblijnych osnute są wokół idei wybraństwa współczesnego państwa Izrael jako ‚narodu wybranego ‚ co jest piramidalnym błędem.Jeśli spojrzymy na obecne wydarzenia na świecie to wyraźnie widać jak narody są ‚wmanewrowywane’ w bratobójcze wojny w imię wielkiej bitwy ‚Goga z Magog’.
    Owe zgromadzanie narodów jest zainspirowane przez pradawnego ‚smoka’ , ‚bestię’ i ‚fałszywego proroka’. Zatem zadajmy sobie pytania czym lub kim jest smok ,bestia i fałszywy prorok a wtedy uzyskamy odpowiedź na pytanie czy Biblia rzeczywiście uczy o globalnym panowaniu antychrysta?

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Current month ye@r day *