Izrael
 
I rzekł Pan do Abrama po odłączeniu się Lota od niego: Podnieś oczy swoje i spojrzyj z miejsca, na którym jesteś, na północ i na południe, i na wschód i na zachód, (15) bo całą tę ziemię, którą widzisz, dam tobie i potomstwu twemu na wieki,” (Ks. Rodzaju 13:14-15)

I ustanowię przymierze moje między mną a tobą i potomkami twoimi po tobie według pokoleń ich jako przymierze wieczne, abym był Bogiem twoim i potomstwa twego po tobie. Ziemię, na której przebywasz jako przychodzień, całą ziemię kanaanejską dam tobie i potomstwu twemu po tobie na wieczne posiadanie i będę Bogiem ich.” (Ks. Rodzaju 17:7-8)

Żaden z tych fragmentów biblijnych nie stawia żadnych warunków wobec Abrahama i jego potomków, a to właśnie w tych fragmentach Bóg obiecał Abrahamowi, że “całą tę ziemię, którą widzisz, dam tobie i potomstwu twemu na wieki”. Bóg, który nigdy nie kłamie, obiecał Abrahamowi, że jego potomkowie posiądą tą ziemię na zawsze – i On dotrzyma tej obietnicy!

Prorocze Pisma dotyczące przyszłości Izraela są oparte na obietnicach zawartych w Przymierzu Abrahamowym. Ponieważ obietnice Przymierza Abrahamowego są bezwarunkowe, te same obietnice występujące w prorockich Pismach muszą również być bezwarunkowe. Obejmuje to obietnice dotyczące ponownego zgromadzenia Żydów w Izraelu, aby mogli oni posiąść tą ziemię.

 

Alegoryczne Czy Dosłowne?

Twierdzenie teologii zastąpienia, że proroctwa dotyczące przyszłości Izraela należy interpretować alegorycznie jest również nieprawidłowe. Obietnice, które Bóg dał Abrahamowi były wyraźnie dosłowne. Na przykład, obietnica Boga, że uczyni On z Abrahama wielki naród (Ks. Rdz 12, 2) została dosłownie wypełniona. Podobnie, obietnice przymierza dotyczące przyszłości Izraela – i proroctwa, które są oparte na tych obietnicach – będą również dosłownie wypełnione. Ponadto, proroctwa dotyczące ponownego ustanowienia Izraela są częścią grupy proroctw dotyczących drugiego przyjścia Mesjasza. Ponieważ proroctwa dotyczące pierwszego przyjścia Mesjasza zostały wypełnione dosłownie, konsekwentna interpretacja wskazuje na to, że proroctwa dotyczące Jego drugiego przyjścia – i ponownego ustanowienie Izraela – powinny również być interpretowane dosłownie.

 

Wnioski

Możemy stwierdzić, że nauki teologii zastąpienia nie są najbardziej dosłowną interpretacją nauk Pisma Świętego, i jej założenia muszą być dokładnie sprawdzone. Obietnice przymierza zawarte z Izraelem nadal stosują się do Izraela, i będą one spełnione dosłownie. Obejmuje to posiadanie ziemi Izraela przez Żydów.

 

Izrael i prorocze Pisma

Rozważmy teraz jedno z proroczych Pism, które mówi o obietnicach danych Ojcom, dotyczących ziemi Izraela.

„I zabiorę was spośród narodów, i zgromadzę was ze wszystkich ziem; i sprowadzę was do waszej ziemi, i pokropię was czystą wodą, i będziecie czyści od wszystkich waszych nieczystości i od wszystkich waszych bałwanów oczyszczę was. I dam wam serce nowe, i ducha nowego dam do waszego wnętrza, i usunę z waszego ciała serce kamienne, a dam wam serce mięsiste. Mojego ducha dam do waszego wnętrza i uczynię, że będziecie postępować według moich przykazań, moich praw będziecie przestrzegać i wykonywać je. I będziecie mieszkać w ziemi, którą dałem waszym ojcom; i będziecie moim ludem, a Ja będę waszym Bogiem” (Ks. Ezechiela 36:24-28)

W tym fragmencie, Ezechiel prorokuje, że Żydzi będą zgromadzeni z narodów, wśród których byli oni rozproszeni i powrócą, aby żyć w ziemi obiecanej ich przodkom. W proroctwie tym jest mowa, z dużym wyprzedzeniem, o wypełnieniu obietnicy Boga wobec Abrahama odnośnie ziemi Izraela. Nie ma ani literackiego, ani biblijnego powodu, by interpretować to proroctwo alegorycznie. Jego wypełnienie jest, jak Ezechiel wyraźnie wskazuje, dosłowne.

 

Dwa ponowne zgromadzenia Izraela

Ustaliliśmy, że obietnice Boże dotyczące ziemi Izraela nadal stosują się do Żydów i będą wypełnione dosłownie. Teraz określimy to, czy współczesny Izrael jest wypełnieniem tych obietnic.

Są tacy, którzy twierdzą, że o ile prawdą jest, że Bóg przywróci Żydów do ich Ziemi, jest możliwe, że może być wiele „nie-proroczych” ponownych zgromadzeń, poprzedzających to prorocze ponowne zgromadzenie. Zgodnie z tym poglądem, współczesny Izrael może być dziełem człowieka, a nie dziełem Boga – a więc niekoniecznie wypełnieniem proroctw.

Jednakże, zgodnie z Pismem Świętym, mają być tylko dwa ponowne zgromadzenia Izraela. Jest to potwierdzone przez proroka Izajasza:

I stanie się w owym dniu, że Pan ponownie wyciągnie swoją rękę, aby wykupić resztkę swojego ludu, która pozostanie z tych z Asyrii i z Egiptu, i z Patros, i Etiopii, i Elamu, i z Szinearu, i z Hamatu, i z wysp na morzu. I wywiesi narodom sztandar, i zbierze wygnańców z Izraela, a rozproszonych z Judy zgromadzi z czterech krańców świata. (Ks. Izajasza 11:11-12)

Rozdział 11 Izajasza, który zawiera proroctwo drugiego ponownego zgromadzenia Izraela, opisuje to jako ostateczne i trwałe ponownego zgromadzenie. Pismo Święte wskazuje zatem, że będą dokładnie dwa powtórne zgromadzenia Izraela – nie więcej i nie mniej.

Według jednego poglądu na temat tego fragmentu biblijnego, współczesne ponowne zgromadzenie i przywrócenie Izraela jest pierwszym zgromadzeniem, zgromadzeniem w niewierze na sąd – i że drugie ponowne zgromadzenie w wierze na błogosławieństwo nastąpi po tym pierwsze zgromadzeniu.

Jednak pogląd ten nie uwzględnia poprzedniego ponownego zgromadzenia: powrót Żydów do ich ojczyzny po niewoli babilońskiej. Wydaje się to być sprzeczne z Izajasza 11, który mówi dokładnie o dwóch ponownych zgromadzeniach.

Według innego poglądu na temat tego fragmentu, który bierze pod uwagę dokładnie dwa ponowne zgromadzenia Izraela, pierwsze ponowne zgromadzenie miało miejsce po zakończeniu siedemdziesięciu lat niewoli babilońskiej, przepowiedzianej przez Jeremiasza (Jer 25:8-11), i gdy naród żydowski powrócił do swojej ojczyzny (Ezdrasza 1 i 2).

Zgodnie z tym poglądem, ponieważ proroctwo dotyczące pierwszego ponownego zgromadzenia zostało spełnione, współczesne ponowne zgromadzenie Żydów i przywrócenie Izraela jako narodu musi być drugi i ostatnim ponownym zgromadzeniem i spełnieniem tego proroctwa. Pogląd ten jest zgodny z obietnicami zawartymi w Przymierzu Abrahamowym i proroczymi Pismami opartymi na tym przymierzu.

Na podstawie naszego studium Przymierza Abrahamowego i proroczych Pism, możemy wyciągnąć wniosek, że Bóg postanowił bezwarunkowo, że Izrael będzie pewnego dnia ponownie ustanowiony – i Bóg był wierny w wypełnieniu tej obietnicy. Prorocze Pisma, właściwie interpretowane, wskazują, że współczesny Izrael jest rzeczywiście wypełnieniem proroctw.

 

Mark Ellick, Chosen People Ministries

Tłum. Natan Parr

 

Źródło: Is Modern Israel a Fulfillment of Prophecy?

 

  1. Maciej says:

    „Znam twój ucisk i ubóstwo – ale ty jesteś bogaty – i [znam] obelgę wyrządzoną przez tych, co samych siebie zowią Żydami, a nie są nimi, lecz synagogą szatana.” – Obj. 2;9.
    Myślę, że tym jest współczesny Izrael i jego zbrodniczo-ludobójcza ideologia syjonistyczna. „Rozproszony Izrael” to Izrael odnowiony przez krew Chrystusa – wierne i prześladowane chrześcijaństwo, które nie jest tożsame z dzisiejszym Izraelem – sztucznym tworem i spadkobiercą chazarskich konwertytów.

    • Maciej says:

      Tak się składa że też mam na imię Maciej. A co myśli na temat Izraela Bóg? „I stanie się w ów dzień, że postaram się wytępić wszystkie narody, które przyciągnęły przeciw Jeruszalaim. 10 Zaś na dom Dawida i na mieszkańców Jeruszalaim wyleję Ducha łaski oraz błagania. I będą spoglądać na Mnie, którego przebili, i będą mnie opłakiwać jak się opłakuje jedynaka oraz gorzko nad nim zawodzić, jak się zawodzi za pierworodny. ” Księga Zacharjasza 12. 9-10. Mówisz rozproszony Izrael? Amen! „Piotr, apostoł Jezusa Chrystusa, do wychodźców DIASPORY Pontu, Galacji, Kappadocji, Azji i Bitynii, wybranych.” 1P1:1. „Jakub, sługa Boga i Pana Jezusa Chrystusa, do DWUNASTU POKOLEŃ, które są w DIASPORZE: Pozdrowienia!” Jakub 1:1.

  2. Buba says:

    Prawdziwy Izrael to Polska. Żydowska Tora to przerobiona historia państwa Lechickiego. Wydaje się , że historię i kulturę słowiańską zniszczono prawie do zera tylko dlatego że tożsamość starożytnych Lechitów przejęli żydzi. Kroniki frankońskie wspominają o 12 plemionach Izraela jako plemionach polskich (lechickich) których w okresie bezkrólewia reprezentowało 12 wojewodów.
    Już sama historia powstania Septuaginty budzi podejrzenia. Dlaczego Księgę Ptolemeusza zapisaną dziwnym pismem (prawdopodobnie pismem runicznym) tłumaczyło 72 tłumaczy. Gdyby to była księga żydowska to z powodzeniem przetłumaczyło by ja kilku studiujących w Aleksandrii żydów lub dwóch kapłanów żydowskich znających grekę.

Leave a Reply

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

You may use these HTML tags and attributes:

<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

Current month ye@r day *